
Cando saíu, aquela rapaza aínda vivía
Versión dun relato de Natalia Franco
De balde. Así é como el o entendía. Un agasallo. Un momento fóra dos momentos. Incondicional. A historia nocturna ceibábao do peso do día. Soltaba as súas amarras. Íase co vento, inmensamente alixeirado, e o vento era a nosa voz. (...) Daniel Pennac, "Como unha novela".
0 comentarios:
Publicar un comentario en la entrada